هـــر جــــا

 

بـه سمـتِ نـــور مـی روی

 

مـن سـایـــه ی تــــوام ...

 

93/2/5 ـــــــــــــــــــــــــــــــالف.س.گلسا




/ 3 نظر / 16 بازدید
غلامعلی

سلام ای کاش دنیای ما همه حافظانه بود یعنی بهشت بود وغمش عاشقانه بود حافظ ، چه دلنشین همه وصف جهان کنی آنجا که حرفت از بت مشکین کلاله بود معشوق ، خواست نمایان شود به عشق آدم نمود خلق و جهانش بهانه بود هجران رسید تا که غمش را کند شدید از حادث بدش این در نشانه بود اکنون «امیر» تو اگر رهروی ، بپوی آن مستقیم راه که حافظ روانه بود «غلامعلی(امیر)صالحی» با توضیح چهل و دومین غزل حافظ شیرین سخن آپم ومنتظر نظر ارزشمندتان می باشم. [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]